De vaart der volkeren

Hoewel je hier in landschappen kunt lopen die er waarschijnlijk al eeuwen hetzelfde uitzien (geweldig decor voor Middeleeuwse kostuumdrama's, maar dat terzijde), kom je af en toe iets tegen waaruit blijkt dat ook de Gers wordt opgestuwd in de vaart der volkeren. Zo wandelden we afgelopen zondag ruim 14 kilometer rond Bazian, een piepklein dorp dat aangeprezen... Continue Reading →

Roze frustratie

Ik heb al eens zijdelings iets geschreven over de Franse bureaucratie. De auto invoeren, een zorgpas krijgen: het duurde en het duurde. Ik wist het toen niet, maar die processen waren een toonbeeld van snelheid en souplesse in vergelijking met het dode paard waaraan wij trokken toen we een nieuw rijbewijs nodig hadden. En het begon zo... Continue Reading →

Grote rijkdom

Vorige week waren we eventjes in Nederland. Een bliksembezoek. We reizen wat af, deze zomer, en over twee weken zijn we er alweer. Steeds voor belangrijke familiegebeurtenissen, ditmaal om kennis te maken met de jongste kleinzoon(s). De familie heeft zich namelijk behoorlijk uitgebreid dit jaar. We hadden Frank (bijna 4) en Elske (6) al, van Harm... Continue Reading →

Anarchistische zonnebloemen

Vorig jaar las ik een artikel over zonnebloemen. We wonen in zonnebloemenland, en daarom is me de strekking van het artikel bijgebleven. In de loop van de dag draaien de zonnebloemen mee met de zon, totdat ze (bijna) rijp zijn. Vanaf dat moment blijven ze de hele dag in dezelfde stand: naar het oosten. Wetenschappers hebben ontdekt... Continue Reading →

Feest? Aan tafel dan!

Geen feest of evenement in Frankrijk zonder 'repas', een complete maaltijd met aperitief, entree, hoofdgerecht, kaas, een nagerecht en koffie. Vorige week zondag schoven we alweer voor de tweede keer aan bij de jaarlijkse lunch van ons buurtschap Goutz. Zo'n vijftig buurtgenoten deden mee. Stel je er niet te veel van voor - een grote tent, lange tafels, samen eten en... Continue Reading →

Ruim een jaar alweer!

Bijna iedereen kent het: zo'n paar keer in je leven neem je een ferm besluit en sla je een totaal nieuwe richting in. Een sprong in het diepe. Verhuizen naar Frankrijk bijvoorbeeld. "En? Bevalt het jullie een beetje daar?", vragen onze vrienden en familie. Ruim een jaar wonen we op Le Castérou. Hoog tijd voor een uitgebreid antwoord! Om... Continue Reading →

Reintje en Bambi (nachtelijk bezoek deel 2)

Sinds we de camera op een nieuwe plek hebben gehangen, betrappen we meer bezoekers die in de duisternis onze tuin betreden. Moeilijk is dat binnenkomen niet, want we hebben geen hek. Maar dat er zoveel en zulke grote dieren rondlopen na zonsondergang... Eerst was er deze vos, van wie we al eerder iets onduidelijks hadden vastgelegd -... Continue Reading →

Nachtelijk bezoek

Margreet, Gert z'n zus, bracht een paar maanden geleden een wildcamera mee. Uit de folder van de Aldi. Een gouden greep. Want hoe rustig het hier overdag ook lijkt, 's nachts is er veel verkeer in onze tuin. We hebben konijntjes gezien en allerlei vogels, maar ook de das (wiens burcht aan de overkant van het... Continue Reading →

Winterslaap?

Je zou bijna denken dat we in Miélan een winterslaap hebben gehouden, zo weinig hebben we hier van ons laten horen. Niets is minder waar! Er is vanaf de herfst enorm veel aan ons huis gedaan. We praten je bij in vier collages: Alle dakpannen zijn vastgezet met haken De drie schoorstenen zijn voorzien van nieuw... Continue Reading →

Naar het circus

Vandaag zijn de winkels dicht. Het is Toussaint, Allerheiligen, een vrije dag voor de Fransen. Dat betekent dat de kinderen een lange herfstvakantie hebben - nog twee dagen vastgeplakt aan vorige week. Dat komt goed uit, want het is hier uitzonderlijk warm voor de tijd van het jaar. Flink over de twintig graden zelfs. La Dépèche, de... Continue Reading →

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑